فریاد میزنم تورا

   وقتی صدایت می زدم و جوابی نمی شنیدم . . .

   دلم می رفت به هزار بیراهه ی پیچ در پیچ روز ندیده . . .

   آنوقت بود که دلم را به خواب می زدم و خودم را گول . . .

    آنقدر که خودم هم باورم شده بود چیزی نیست . . .

   اما به یک باره انگار که آسمان ویرانه ای شده بود بربام خوشبختی . . .

   نه از دیروز چیزی یادم مانده بود و نه ازرؤیاهای شیرین . . .

   دیگر بیدار شده بودم . . . خوابم نمی برد.

   ولی نگران نیستم . . .

   اینبار تورا بلندتر فریاد خواهم زد .

                                                                      رد قلم : مهرشاد

 

/ 6 نظر / 10 بازدید
ALONE

منم اپم

یکی از ما دوتا

ممنونم نوشته های شما هم زیبا ودلنشین هستن وبلاگ خوبی دارین متشکرم[گل]

ماشا

سلام دوست من. زیباتر و رساتر این بار فریاد بزن... به دیدارم بیا.

ALONE

ای جانم بچه ها خیلی شیرینن. به خصوص نوزادیشون. عکسشو میزاری؟

پریسا

با خوندن نامه هایی که برای پسرتون نوشته بودید پستهای دیگه ای که براش نوشتید رو عمیق تر خواندم.... خدا حفظ کند شما و همسرتون رو برای بچه ها و بچه ها رو برای شما و شما رو برای همدیگه :) [گل]