گویی که زیر آب فریاد می زنم

دعایم کن دوست خوب
نویسنده : مهرشاد - ساعت ٦:٥٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ آذر ۱۳٩۱
 

    سلام به همه ی دوستان خوب.

   تب شدید باعث شده است پسر کوچکم  را در بیمارستان بستری کنیم.

   هنوز مادرش از بهبود نسبی  پسر بزرگش التیام نگرفته که دیدن پسر

   کوچکتر زیر سوزن سرم و نمونه و .. دردمندش نموده است.

   انگار خوشی قصد ماندگاری در خانه ی ما را ندارد. به هر حال شاکریم از

   خدا .

   فقط از دوستان التماس دعا داریم .

 --------------------------------------------------------------------

   پ ن : دوستان امیر حامی برگشت از دعای دوستان و الطاف الهی


 
 
سایه
نویسنده : مهرشاد - ساعت ٢:۳٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ آذر ۱۳٩۱
 

    سایه ام اگر سیاه شود ...

   زمین به زمان می رسد و

   نفسم به نای نمی رسد .

   شکوه خواهم کرد از نی و

   نوای بینوایی سرمی دهم .

   تاریکی را در آغوش خواهم گرفت و

   بی ریا ، جاودانگی طلب می کنم.

   سایه ات می خواهم ، سیاه مشو

                                               رد قلم : مهرشاد


 
 
تازه گل
نویسنده : مهرشاد - ساعت ٩:٠٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٩ آذر ۱۳٩۱
 

   هنوزبوی گل تازه می دهد دلم...

   نمی دانم .

   شاید ...

   چون سفره ی دلم را پیش کسی باز نکرده ام...

   برای همین است که تو هنوز برایم تازه مانده ای ...

                                                                رد قلم : مهرشاد


 
 
خوش آمدی
نویسنده : مهرشاد - ساعت ۸:۳٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۸ آذر ۱۳٩۱
 

   مانده ام !!!

   تو که حتی  قدم از قدم برنداشته ای ...

   چگونه ...

   چگونه فاصله ی دو دنیا را با گامهای کوچکت طی کرده ای ؟

   چگونه  آموخته ای تیک تیک قدمهایت را با نبض زمین سازگارکنی ؟ 

   توکه حتی  خوابهایت ، رنگی از دنیا نداشت ...

   چگونه ...

   چگونه رؤیاهایت را طعم شیرینی میدهی ؟

   پسرم خوش آمدی ...

   پ ن  :  دوستان : مهمان رسید . از لطف و دعای دوستان به سلامت.  

            قدمش خیر و دلش عاشق باد .