گویی که زیر آب فریاد می زنم

نگاه
نویسنده : مهرشاد - ساعت ٢:٠٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٧ آبان ۱۳٩۱
 

   بغض که می کنی ،

   بی اختیار نگاهم می رود به گوشه ی چشمان تو .

   یادم می رود که با خود چتری داشته ام .

   دلم سر می خورَد به خاطرات خیس خورده ی دونفره ...

   من بودم وتو

   دل بود و دل بود و گاهی دیده ...

   اما...

   حالا که ما هستیم

   دل هست و دیده و دیده ...

   احساس می کنم که بیشتر دوست دارم نگاهت کنم...

                                                           رد قلم : مهرشاد

  


 
 
فریاد میزنم تورا
نویسنده : مهرشاد - ساعت ۸:٥۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٥ آبان ۱۳٩۱
 

   وقتی صدایت می زدم و جوابی نمی شنیدم . . .

   دلم می رفت به هزار بیراهه ی پیچ در پیچ روز ندیده . . .

   آنوقت بود که دلم را به خواب می زدم و خودم را گول . . .

    آنقدر که خودم هم باورم شده بود چیزی نیست . . .

   اما به یک باره انگار که آسمان ویرانه ای شده بود بربام خوشبختی . . .

   نه از دیروز چیزی یادم مانده بود و نه ازرؤیاهای شیرین . . .

   دیگر بیدار شده بودم . . . خوابم نمی برد.

   ولی نگران نیستم . . .

   اینبار تورا بلندتر فریاد خواهم زد .

                                                                      رد قلم : مهرشاد

 


 
 
باتوبودن دنیایی است...
نویسنده : مهرشاد - ساعت ۳:٥۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٧ آبان ۱۳٩۱
 

   گدار باشد یا نباشد ...

   فرقی نمی کند.

   برای داشتن تو

   همیشه به آب خواهم زد ...

                                                          رد قلم : مهرشاد